آینده ……………………………………………………………. ۶۳
فهرست منابع و ماخذ …………………………………………………………………………………….. ۶۵
فهرست شکلها
عنوان…………………………………………………………………………………………………………صفحه
شکل ۳-۱. حلزون باغی …………………………………………………………………………………. ۳۰
شکل ۳-۲.گانگلیون تحت مری تثبیت شده در محفظه ثبت …………………………….. ۳۱
شکل ۳-۳. نمایی از وسایل ثبت داخل سلولی ……………………………………………….. ۳۳
شکل ۳-۴. نحوه اندازه گیری برخی پارامترهای پتانسیل عمل ………………………… ۳۵
شکل۴-۱. الگوی فعالیت خودبخودی نورون در شرایط کنترل، ۵ و ۱۰ دقیقه پس از مجاورت با غلظت ۱/۰ میلی مولار لینالول ………………………………………………………… ۴۰
شکل ۴-۲. مقایسه پتانسیل ثبت شده از یک نورون در سه زمان کنترل، ۵ دقیقه و ۱۰ دقیقه پس از افزودن لینالول ……………………………………………………………………… ۴۲
شکل ۴-۳. الگوی فعالیت خودبخودی در شرایط کنترل، ۳ دقیقه پس از مجاورت با غلظت ۲/۰ میلی مولار لینالول و پس از شستشوی محفظه حاوی لینالول با رینگر نرمال حلزون ……………………………………………………………………………………………….. ۴۸
شکل۴-۴. مقایسه پتانسیل ثبت شده از یک نورون در دو زمان کنترل و ۲ دقیقه پس از افزودن لینالول ۲/۰ میلی مولار ……………………………………………………………………..۴۹
شکل ۴-۵. پس از بروز فعالیت burst در نتیجه افزودن لینالول ۲/۰ میلی مولار NiCl به محفظه ثبت اضافه گردید ………………………………………………………………………….. ۵۲
شکل ۴-۶. پس از بروز فعالیت burst در نتیجه افزودن لینالول ۲/۰ میلی مولار، نیفدیپین به محفظه ثبت اضافه گردید ……………………………………………………………. ۵۳
شکل ۴-۷. پس از بروز فعالیت burst در نتیجه افزودن لینایول ۲/۰ میلی مولار، H89 به محفظه ثبت اضافه گردید …………………………………………………………………………. ۵۴
شکل ۴-۸. پس از بروز فعالیت burst در نتیجه افزودن لینالول ۲/۰ میلی مولار، کلریترین به محفظه ثبت اضافه گردید …………………………………………………………… ۵۵
فهرست نمودارها و جدولها
عنوان…………………………………………………………………………………………………………صفحه
نمودار ۴-۱. مقایسه میانگین پتانسیل استراحت غشاء و فرکانس پتانسیل عمل در شرایط کنترل و در ۵ و ۱۰ دقیقه پس از افزودن غلظت ۱/۰ میلی مولار لینالول به رینگر حلزونی نرمال………………………………………………………………………………………..۳۹
نمودار ۴-۲. مقایسه استانه و دامنه در پتانسیل عمل ثبت شده در حضور غلظت ۱/۰ میلی مولار لینالول …………………………………………………………………………………………. ۴۱
نمودار ۴-۳. مقایسه میانگین سطح زیر منحنی، فاصله بین پتانسیل‌های عمل و طول مدت پتانسیل عمل در شرایط کنترل و در ۵ و ۱۰ دقیقه پس از افزودن غلظت ۱/۰ میلی مولار لینالول به رینگر حلزونی نرمال (۸=n) ………………………………………….. 43
نمودار ۴-۴. مقایسه میانگین دامنه AHP و طول مدت AHP بین سه حالت کنترل، ۵ و ۱۰ دقیقه پس از کاربرد لینالول ۱/۰ میلی مولار (۸=n) …………………………………… 44
نمودار ۴-۵. مقایسه میانگین شیب فاز دپلاریزاسیون و شیب فاز رپلاریزاسیون بین سه حالت کنترل، ۵ و ۱۰ دقیقه پس از افزودن لینالول ۱/۰ میلی مولار (۸=n) …….. 45
نمودار ۴-۶. مقایسه میانگین مدت دوره مهاری بعد از فعالیت برانگیخته پس از تزریق جریان های دپلاریزان (nA1-2) در شرایط کنترل و ۱۰ دقیقه پس از افزودن غلظت ۱/۰ میلی مولار لینالول به رینگر حلزونی نرمال (۶=n) ……………………………………………. 46
نمودار ۴-۷. مقایسه آستانه و دامنه در پتانسیل های عمل ثبت شده در حضور غلظت ۲/۰ میلی مولار لینالول(۶=n) …………………………………………………………………………. 47
نمودار ۴-۸.مقایسه میانگین شیب فاز دپلاریزاسیون و شیب فاز رپلاریزاسیون بین دو حالت کنترل و ۲ دقیقه پس از افزودن لینالول ۲/۰ میلی مولار (۸=n). ………….. 49
نمودار ۴-۹. مقایسه میانگین مدت دوره مهاری بعد از فعالیت برانگیخته پس از تزریق جریان‌های دپلاریزان(nA2-1) در شرایط کنترل و در ۱۰ دقیقه پس از افزودن غلظت ۲/۰ میلی مولار لینالول به رینگر حلزونی نرمال (۶=n)……………………………………….50
جدول ۴-۱. مقاومت ورودی سلول در شرایط کنترل و ۱۰ دقیقه پس از کاربرد لینالول ۱/۰ میلی مولار ……………………………………………………………………………………………… ۴۷
جدول ۴-۲. مقاومت ورودی سلول در شرایط کنترل و ۱۰ دقیقه پس از کاربرد لینالول ۲/۰ میلی مولار ……………………………………………………………………………………………… ۵۰
فصل اول
۱- مقدمه
۱-۱) بیان مساله
صرع از جمله اختلالات سیستم عصبی مرکزی است که در آن یک ناحیه محدود مغزی و یا نواحی گستردهای از مغز فعالیتهای کنترل نشده خودبخودی نشان میدهند. این بیماری مجموعهای از سندرمهای جداگانه است که یا اولیهاند ویا متعاقب صدمات مغزی به وجود میآیند. کانون صرعزا میتواند به وسیله فاکتورهای متفاوت و متنوع ژنتیکی و محیطی ایجاد شود (Cavalheiro et al., 1991; Lopez da Silva et al., 1992). شواهدی مبنی بر دخالت تغییر در سیستمهای نوروترنسمیتری مختلف به ویژه گلوتامات، آسپارتات و گابا در ایجاد صرع وجود دارد (Pinto et al., 2005). به طور کلی تغییر در الگوی فعالیت سیناپسها و مختل شدن عملکرد کانالهای یونی، بعنوان مکانیسمهای اصلی زمینهساز حملههای صرعی شناخته شدهاند (Nobels, 2003; Wuttke and Lerche, 2006).
اسانسهای گیاهی۱ و انواع عصارههای گیاهی از رایجترین فراوردههای استخراجی از گیاهان هستند که در طب سنتی و نوین جهت درمان صرع مصرف میشوند. اسانسهای روغنی به دلیل تبخیر شدن در دماهای معمولی روغنهای فرار نیز نامیده میشوند. ترپنها۲ و فنیلپروپانوئیدها۳ دو دسته گسترده از اسانسهای روغنی هستند (de Almeida et al., 2011). این محصولات حاوی طیف وسیعی از ترکیبات با ویژگیهای ساختمانی متنوع هستند که برخی از آنها قادرند از بروز الگوی فعالیت صرعی در نورونها جلوگیری کنند. اثرات درمانی چنین ترکیباتی غالباً برایند برهم کنش و تاثیر چندین ترکیب است که میتوانند تقویت کننده (سینرژیک) یا مخالف هم باشند. تصور عمومی مبنی بر بیضرر بودن فراوردههای گیاهی باعث شده که در بسیاری موارد بیماران به خود درمانی با چنین محصولاتی روی آورند و حتی پزشک معالج خود را از مصرف چنین ترکیباتی آگاه نکنند که میتواند برهمکنش نامطلوب با داروهای تجویز شده توسط پزشک را به دنبال داشته باشد (Spinella, 2001; Ruha et al., 2003). شناسایی مکانیسمهای دخیل در اثرات فراوردهای گیاهی با پتانسیل درمانی میتواند ضمن کمک به کاربرد موثرتر آنها در درمان صرع از بروز برهمکنشهای نامطلوب نیز جلوگیری نماید.
مونوترپنها از جمله رایجترین ترکیباتی هستند که هم در فراوردههای گیاهی با اثر صرع زا۴ و هم فراوردههایی با اثرات ضد صرعی حضور دارند (Burkhard et al., 1999). این ترکیبات با فرمول مولکولیC10H16 به طور وسیعی در گیاهان و به ویژه در اسانسهای روغنی یافت می شوند (Ishida, 2005) و با تعدیل سیستم گاباارژیک و گلوتاماترژیک اثرات ضد صرعی خود را اعمال میکنند (Sayyah et al., 2004). به برخی از مونوترپنها از جمله لینالول۵، اوجنول۶، منتول۷ و لیمونن۸ اثرات ضدصرعی نسبت داده شده است (Burkhard et al., 1999).
لینالول، مونوترپنی است که به عنوان ترکیب اصلی در بسیاری از اسانسهای روغنی معطر وجود دارد. مطالعات متعددی تاثیر آرامبخشی و ضد صرعی لینالول را گزارش کردهاند. گیاهانی مانند گشنیز Coriandrum sativum و برگبو Laurus nobilis که در طب سنتی به عنوان ترکیبات ضد تشنج به کار رفته و اثرات ضد صرعی آنها تایید شده حاوی لینالول هستند (Elisabetsky et al., 1995; Sayyah et al., 2002). اثرات آرامبخشی و خوابآوری روغن Aniba rosaeodora، به میزان بالای لینالول در آن نسبت داده شده است (de Almeida et al., 2009a).
رسپتورهای NMDAنقش کلیدی در تولید وگسترش حملات صرعی دارند. جلوگیری از رهایش و تاثیر تحریکی گلوتامات از طریق مهار رقابتی رسپتورهای NMDA به عنوان مکانیسم اصلی اثرات ضد صرع این مونوترپن پیشنهاد شده است. در تحقیقات مختلف نشان داده شده است که لینالول اثر ضد تشنجی خود را از طریق اثر مهاری روی متصل شدن گلوتامات در کورتکس موش صحرایی و تاثیر بر روی انتقالات گاباارژیک و گلوتامات ارژیک ایجاد مینماید (Brum et al., 2001). de Almedia وهمکاران با توجه به تاثیر این روغن در کاهش تحریکپذیری عصبی و کاهش دامنه پتانسیل عمل در عصب سیاتیک و نظر به فقدان رسپتورهای NMDA یا گابا در تنهی عصب پیشنهاد کردهاند که این تاثیر تا حدودی از طریق تاثیر بر کانالهای یونی مانند مهار کانالهای سدیمی وابسته به ولتاژ یا افزایش کنداکتانس پتاسیمی اعمال میشود (de Almedia et al., 2009). از آن جایی که تعدیل کانالهای وابسته به ولتاژ به وسیله داروها یک اصل درمانی است، لینالول ممکن است از این طریق با فرآیندهای سلولی مرتبط با صرع تداخل نماید .(Altrup et al., 2003)
۱-۲)دلایل استفاده از نورونهای حلزون
در تحقیقات انجام شده روی الگوی فعالیت صرعی و روشهای درمان آن از مدلهای حیوانی مختلف استفاده شده است. با این حال مکانیسمهای اساسی ایجاد کننده الگوی فعالیت صرعی در نمونههای جانوری مختلف مشابه است. از طرفی نتایج تحقیقات مختلف نشا

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   منبع پایان نامه دربارهسیستم عصبی، افراد مبتلا، فیزیولوژی، کیفیت زندگی
دسته‌ها: No category

دیدگاهتان را بنویسید