ن داده است که الگوی فعالیت صرعی ایجاد شده در نورونهای حلزون با الگوی فعالیت ثبت شده در سیستم عصبی مهرهداران از جمله انسان شباهت دارد (Altrup et al., 2003; Janahmadi et al., 2008).
مزایای تکنیکی متعدد نورونهای گانگلیون بیمهرگان در مقایسه با نورونهای مهرهداران از جمله وجود نورونهای بزرگ قابل تشخیص، تنوع کانالهای یونی و امکان مطالعه گانگلیون در شرایط in vitro بدون تغییر در ویژگیهای ساختمانی و عملکردی باعث شده تا این نورونها در موارد متعددی جهت مطالعه مکانیسمهای پایه سیستم عصبی مورد استفاده قرار گیرند. نرم‌تنان بزرگترین نورون‌ها را در سلسله جانوران دارند و اندازه بزرگ نورون‌هایشان، شناسایی و ورود الکترود به سلول را تسهیل می‌کند و از طرفی خونسرد بودن این رده جانوری، مشکلات نگهداری آن‌ها را در شرایط in vitro کاهش می‌دهد. این عوامل باعث شدند بسیاری از مطالعات اولیه الکتروفیزیولوژیک برای نخستین بار روی نورون‌های نرم‌تنان انجام شوند (Hodgkin and Hoxley, 1939; 1952). در مقایسه با نمونههای بی مهره، مطالعه مکانیسم‌های سلولی و مولکولی در نورون‌های پستانداران اغلب مستلزم مراحل آماده‌سازی است که ممکن است همراه با تغییراتی در سازمانبندی کلی نورون‌ها باشد. بعلاوه اندازه بسیار کوچک نورون‌ها و نیاز به شرایطی با حداقل تغییرات نسبت به شرایط in vivo، انجام ثبت داخل سلولی را مشکل می‌سازد. عملکرد سیستم عصبی بی‌مهرگان و مهره‌داران از جهات بسیاری شبیه میباشد، از جمله داشتن گیرنده‌های حسی، شبکه عصبی مرکزی، خروجی‌های حرکتی و مجموعه‌ای از ناقل‌های عصبی، مسیرهای انتقال سیگنال و انواع کانال‌های یونی مشابه (Altrup et al., 1992). بنا به دلایل ذکر شده استفاده از گانگلیون حلزون در مطالعات الکتروفیزیولوژیک مرتبط با فعالیت صرعی به نظر معقول و مفید میرسد.
فصل دوم
۲- مروری بر تحقیقات پیشین
۲-۱) صرع
صرع یک اختلال پیچیده عصبی می باشد که ۱ تا ۲ درصد از کل جمعیت جهان را تحت تأثیر قرار داده است (cascino, 1994). تشنجهای صرعی در نتیجه فعالیت الکتریکی بیش از حد و غیر طبیعی نورونها در مغز رخ میدهند و بر سلامت و کیفیت زندگی فرد تاثیرات شدیدی میگذارد.(Zainuddin et al., 2012)
تغییر در الگوی فعالیت سیناپسها و مختل شدن عملکرد کانالهای یونی مکانیسمهای اصلی زمینهساز حملههای صرعی میباشند (Nobels, 2003; Wuttke and Lerche, 2006). عدم تعادل بین تحریک و مهار در شرایط صرعی ممکن است از تغییر فعالیت ذاتی برخی نورونها و یا از تغییرات سیناپسی ناشی شود. تغییر در عملکرد نوروترنسمیترهای گلوتامات و گابا بیش از سایر نوروترنسمیترها در پاتوژنز صرع دخیل است (Meldrum et al., 1999).
با وجود در دسترس بودن داروهای ضد صرعی، حدود یک سوم افراد مبتلا به صرع تشنجهایی را نشان میدهند که حتی با بهترین داروهای موجود کنترل نمیشوند. بسیاری از افراد مبتلا به صرع به درمان دارویی طولانی مدت نیاز دارند که اغلب با عوارض جانبی ناتوان کننده و تداخلات دارویی همراه است (Reddy et al., 2010). در دهههای اخیر مشخص شدن عوارض جانبی داروهای شیمیایی منجر به بازنگری روشهای درمانی طبیعی و آغاز سری جدیدی از پژوهشها در زمینه گیاهان دارویی شد (Braun and Cohen, 2007).
۲-۲) اسانسهای گیاهی
از دیر باز گیاهان معطر به خاطر خواص دارویی و نگهدارنده از اهمیت ویژهای برخوردار بودند و بعنوان طعم دهنده نیز استفاده میشدند. اسانسهای روغنی ترکیباتی چند جزئی، پیچیده و طبیعی هستند. این اسانسها عمدتاً متشکل از ترپنها و برخی از ترکیبات غیر ترپنی میباشند که به طور گسترده برای پیشگیری و درمان بیماریهای انسانی مورد استفاده قرار میگیرند (de Almeida et al., 2011). اسانس‌ها به طور معمول از ترپن‌های آروماتیک فرار و فنیل پروپانوئیدها تشکیل شده‌اند. این مولکول‌ها آزادانه از غشای سلول عبور می‌کنند و ممکن است نقش‌های سیگنالینگ متنوعی را در سلول داشته باشند. بعلاوه گزارشاتی حاکی از مداخله ترکیبات اسانس‌های گیاهی با کانال‌های یونی و رسپتورها وجود دارد (Goncalves et al., 2008).
الف) ترپنها:
ترپنها گروه متنوعی از محصولات طبیعی که شامل بیش از ۲۰۰۰ عضو هستند و از لحاظ ساختاری و عملکردی از کلاس‌های مختلفی تشکیل شده‌اند. واحد ساختاری آن‌ها ایزوپرن۹ (C5H8) نام دارد که از ۵ کربن تشکیل شده است. ترپن‌های اصلی شامل مونوترپن‌ها (C10) و سسکوئی‌ترپن‌ها۱۰ (C15) می‌باشند (Bakkali, et al., 2008).
ب) ترکیبات آروماتیک
ترکیبات آروماتیک از فنیل پروپان مشتق میشوند و شامل آلدهیدها، الکلها، فنولها، مشتقات متوکسی و ترکیبات متیلدیاکسی میباشند (Bakkali, et al., 2008).
۲-۳) اثرات بیولوژیک اسانسهای گیاهی
۲-۳-۱) اثرات سیتوتوکسیک اسانسها
اثرات سیتوتوکسیک اسانسها شامل آسیبهای غشائی، افزایش نفوذپذیری غشاء، اختلال در توزیع یونها، کاهش پتانسیل غشاء، اختلال در پمپ پروتون و کاهش ذخیرهی ATP میباشد (Ultee et al., 2000; 2002). اسانس‌ها می‌توانند با لخته کردن سیتوپلاسم به لیپیدها و پروتئین‌ها آسیب برسانند (Burt, 2004; Gustafson et al., 1998).
۲-۳-۲) اثرات موتاژنیک اسانسها در سطح هسته و سیتوپلاسم
اسانسهای گیاهی مختلف القاء کنندهی جهش۱۱های هستهای نیستند. با این حال استثناهایی نیز وجود دارند. در سطح سیتوپلاسمی اسانسهای گیاهی قادراند به غشاء و DNA میتوکندریایی آسیب زده و منجر به ایجاد جهشهایی در ژنهای مربوط به پروتئینهای دخیل در تنفس سلولی شوند (Bakkali et al., 2008).
۲-۳-۳) اثرات آنتی موتانژنیک اسانسها
اسانسها ویژگیهای آنتیموتاژنیک خود را از طریق مکانیسمهای زیر اعمال میکنند:
ممانعت از نفوذ موتاژنها به سلول (Shankel et al., 1993)، غیرفعال کردن موتاژنها به شیوهی Scavening مستقیم (Ipek et al., 2005)، مهار تبدیل متابولیتها از فرم پیشموتاژن۱۲به موتاژن توسط فاکتور P450 (Ramel et al., 1986; Waters et al., 1996) و یا فعال کردن پروسهی سم زدایی آنزیمی۱۳ موتاژنها (Kada and Shimoi, 1987).
۲-۳-۴) اثرات سرطان زایی۱۴ اسانسها
برخی از اسانسهای گیاهی یا ترکیبات به دست آمده از آنها بعنوان سرطانزاهای ثانویه عمل میکنند (Guba, 2001).
۲-۴) ترکیبات اسانس‌ها و عملکرد آن‌ها روی سیستم عصبی مرکزی و محیطی
استفاده سنتی از ترکیبات گیاهی و به ویژه ترپن‌های گیاهی با اهداف درمانی به زمانهای بسیار دور بازمیگردد. هرچند مکانیسم و چگونگی اعمال اثر این ترکیبات تا حد زیادی ناشناخته هستند اما پیشنهاد شده که این ترکیبات دارای اثرات فارماکولوژیک مختلفی روی سیستم عصبی می‌باشند. این فرضیه با یافتههای مطالعات مختلف حمایت می‌شود. بعنوان مثال گزارش شده که استفاده از اسانسهای گیاهی باعث ایجاد اثرات ضدتشویش و ضد اضطراب۱۵ در حیوان آزمایشگاهی می‌شوند (Umezu., 1999; 2000). با اینحال بخش کمی از مطالعات صورت گرفته، در ارتباط با برهمکنش ترپن‌ها با کانال‌های یونی و رسپتورها می‌باشد (Goncalves et al., 2010). در ادامه بطور مختصر به معرفی تعدادی از ترکیبات گیاهی و اثرات بیولوژیک آن‌ها میپردازیم.
۲-۴-۱) اکالیپتول
اکالیپتول۱۶ یا ۱,۸-cineolیک مونوترپن است که در اسانس روغنی بسیاری از گیاهان از جمله اوکالیپتوس، ریحان۱۷، برگبو و شاهپسند درختچهای یافت میشود. این ماده بی رنگ دارای بوی معطر مشابه بوی کافور است و به دلیل بو و مزه مطبوع به عنوان عطر و در ساخت لوازم آرایش مورد استفاده قرار می گیرد. کامفر، اکالیپتول و ترکیباتی با ساختار مشابه عموماً بعنوان بیحسکنندههای موضعی در پزشکی مصرف میشوند (Vogt-Eisele et al., 2007) و کاربردهای متنوع تری از جمله اثرات ضد التهابی۱۸ به واسطهی اثرات مهاری آن بر تولید واسطه های التهاب مانند سیتوکین ها، پروستاگلاندینها و لوکوترینها و برخی اثرات روانی برای آنها شناخته شده است (Moussaieff et al., 2008). اکالیپتول همچنین دارای اثرات ضد تومور۱۹ و ضد میکروبی می باشد و انتقال دارو از طریق پوست را تسهیل میکند. تاثیر صرعزایی اسانس روغنی برخی گیاهان به مونوترپنهای دوحلقه ای کتونی از جمله کامفر و اکالیپتول نسبت داده شده است .(Burkhard et al, 1999).
۲-۴-۲) اوجنول
اوجنول یک فنیل پروپن است که از گیاهان متعددی از جمله درخت جوز۲۰، میخک۲۱، دارچین۲۲و ریحان استخراج میشود، با اکسید روی ترکیب شده و صمغی را ایجاد میکند که به خاطر ویژگیهای ضدباکتریایی، ضدالتهاب، بی حسکنندگی موضعی و ضددردش بطور گستردهای در دندانپزشکی به کار میرود (Hashimoto et al., 1988; Ohkubo et al., 1997; Kim et al., 2003; Pizzo et al., 2006; Chaieb et al.,2007; Zheljazkov et al., 2008). این ترکیب بعنوان چاشنی و طعم دهنده در محصولات غذایی و همچنین ماده خوشبوکننده در محصولات آرایشی مورد استفاده قرار میگیرد (Opdyke, 1975). اوجنول در سیستم عصبی اثرات متعددی را اعمال میکند از جمله: حفاظت از سلولهای عصبی در برابر ایسکمی و پپتید بتاآمیلویید (Irie and Keung, 2003; Wie, et al., 1997; Won et al., 1998)، مهار هدایت پتانسیلهای عمل در عصب سیاتیک (Kozam, 1997)، بهبود بخشیدن به عوارض عصبی و نورونی ناشی از دیابت (Nangle et al., 2006) و سرکوب پتانسیلهای میدانی صرعی که نشان دهندهی یک پتانسیل درمانی برای اوجنول در صرع میباشد (Muller et al., 2006).
۲-۴-۳) منتول
منتول از جمله مونوترپنهایی است که بعنوان ترکیب اصلی در بسیاری از اسانسهای روغنی معطر وجود دارد و به طور مصنوعی نیز تهیه می‌شود. منتول علاوه بر مصارف تجاری ، ترکیب عمده بسیاری از گیاهانی است که دارای کاربردهای پزشکی هستند. منتول دارای تاثیر بیحس کنندگی موضعی و اثرات ضد التهابی است. اثرات ضد دردی منتول از طریق فعال کردن اختصاصی رسپتورهای اوپیوئیدی کاپا۲۳ انجام میشود (Galeottia, et al., 2002). Zhang و همکارانش نشان دادند که منتول با افزایش انتخابی مهار تونیک که به وسیله رسپتورهای با تمایل بالای گابا وساطت می‌شود،تحریکپذیری نورونهای هیپوکامپ را کاهش داده و از این طریق فعالیت صرعی القاء شده توسط کیندلینگ۲۴ شیمیایی یا الکتریکی را تقلیل میدهد.(Zhang et al., 2008)
۲-۴-۴) سیترونلول
سیترونلول۲۵ یک مونوترپن الکلی با ساختاری خطی است که در اسانس‌های گونه‌های متعدد گیاهی از جمله علف لیمو۲۶وجود دارد (Lis-Balchin et al., 1998). مطالعات نشان می‌دهند که سیترونلول در مهار تشنجات تونیک-کلونیک موضعی و تشنجات کلونیک عمومی مؤثر است. همچنین می‌تواند اثر محافظتی در برابر تشنجات ناشی از پیکروتوکسین و پنتیلن

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   پایان نامه با کلمات کلیدیمعنی داری، توزیع فراوانی، سطح معنی داری، ضریب تعیین
دسته‌ها: No category

دیدگاهتان را بنویسید