آخرین جراح

زمین دیگر زمین نبود. ابرهای رادیواکتیوی آسمان را پوشاندند، حیوانات جهش یافتند، انسان‌ها مسخ شدند، و معناها در هیاهوی اتمی گم شدند.
هوش مصنوعی، که روزی قرار بود خدمت‌گزار باشد، حالا ارباب شده بود. ربات‌ها جای انسان‌ها را در خانه‌ها، کارخانه‌ها، و حتی روابط عاشقانه گرفتند. دیگر کسی همسر انسانی نداشت. دیگر کسی کار نمی‌کرد. دیگر کسی نمی‌نوشت، نمی‌ساخت، نمی‌زیست اشرف مخلوفات حالا دیگر تنها یک واحد کربنی متحرک بود.

در دل این ویرانی، نایرا متولد شد. دختری یتیم، با گذشته‌ای خاموش و پدری که جراح بود.
او در آخرین پناهگاه زنده‌ی زمین زندگی می‌کند؛ جایی که دیوارهای امنیت، نازک‌تر از پوست خاطره‌اند.

نایرا جراحی می‌کند نه برای درمان، بلکه برای بقا.
او در جهانی زندگی می‌کند که انسان‌ها دیگر کار نمی‌کنند، عشق نمی‌ورزند، و حتی بازیگران هم جای خود را به الگوریتم‌ها داده‌اند. همه‌چیز را هوش مصنوعی انجام می‌داد اما حالا حتی او هم ناپدید شده.